| الاغسواری بانوان، جریان انحرافی است! |
|
|
|
عبدالله خليلي- مهدی کلهر، مشاور رسانهای دکتر احمدینژاد هفته گذشته با اعلام این که ما باید زمینهای فراهم کنیم که زنان بتوانند سوار دوچرخه شوند، خاطرنشان کرد: چطور در زمان گذشته، زنان ما وقتی سوار الاغ میشدند مشکلی نداشت ولی اکنون سوار دوچرخه شدن مشکل دارد؟ این مشکل، یک مشکل فرهنگی است که باید برطرف شود. وی تاکید کرد:
باید تمهیدی اندیشیده شود که زنان بتوانند با دوچرخه و موتورسیکلت سر کار هم بروند. وی ضمن رد برخی شایعات مبنی بر پذیرش پست وزارت ارشاد در دولت جدید گفت: فردی که میخواهد به عنوان وزیر انتخاب شود باید جوان و سنی بین 30 تا 40 سال داشته باشد! «امیدجوان» درباره طرح موضوعهای این چنینی در آستانه معرفی دولت جدید، با خانم عفت شریعتی نایب رییس کمیسیون اجتماعی مجلس گفتوگویی انجام داده که در ادامه میآید: * طرح موضوع دوچرخهسواری زنان از سوی دولت با چه هدفی دنبال میشود؟ - این نظر، نظر آقای احمدینژاد نیست. درست است که در زمان قدیم زن و مرد سوار الاغ میشدند، اما الان دیگر کسی سوار الاغ نمیشود. در شرایط فعلی وسایل نقلیه عمومی اعم از اتوبوس و تاکسی در دسترس مردم قرار دارد و هیچ نیازی برای تردد بانوان با دوچرخه و موتورسیکلت نیست. نکته مهم دیگر این که شأن و کرامت زن اجازه نمیدهد که او برای رفتن به محل کار با دوچرخه و موتورسیکلت جابهجا شود. دولت باید همواره بهترین ابزار را برای رتق و فتق امور در اختیار مردم قرار دهد که از جمله آنها وسیله نقلیه عمومی است از طرفی باتوجه به این که زنان، رکن رکین خانواده هستند، طرح چنین موضوعاتی جایگاه آنان را خدشهدار میکند و ما هنوز به آن درجه از استیصال نرسیدهایم که زنان ما با دوچرخه و موتورسیکلت سر کار بروند. * اما زنان بر این باورند که باید بتوانند از دوچرخه به عنوان یک وسیله ورزشی بهره بگیرند و از این موضوع مثلاً در پارک چیتگر استقبال خوبی به عمل میآورند. - ورزش به خودی خود مقصد نیست، ما ورزش را برای سلامتی روح و روان و جسم میخواهیم. دوچرخهسواری بانوان در پارک که به عنوان حریم در نظر گرفته شده با رعایت خیلی از مسایل انجام میگیرد. در پارکها معمولاً از اراذل و اوباش خبری نیست که بخواهند مشکلی به وجود بیاورند. ما نمیتوانیم بگوییم چون زنان در پارک چیتگر دوچرخهسواری میکنند پس بیایند و در خیابان هم این کار را انجام دهند. در پارک دوچرخهسواری با هدف تفریح و ورزش انجام میگیرد اما در خیابان دیگر چنین نگاهی وجود ندارد. زنان و دختران ما هم به این مساله واقفند مسوولی هم که در پارک امکان دوچرخهسواری بانوان را فراهم میکند، میداند که چه هدفی را دنبال میکند. * در کشوری مثل مکزیک که آقایان معمولاً در اتوبوسها مزاحم خانمها میشوند، از طرح ایران مبنی بر جداسازی زن و مرد استفاده کردهاند. حال وقتی ما چنین فرهنگی را جا انداختهایم، چرا بحثهایی مانند دوچرخهسواری را از سر میگیریم؟ - من فکر میکنم مطرح کردن این موضوعات، دامن زدن به جریانهای انحرافی است. کار باید در بستر سالم خودش انجام شود. الان اتوبوسهای ما به بهترین نحو خدمترسانی میکنند. خانمها و آقایان هم در جایگاه خودشان قرار دارند و گله و شکایتی هم نیست. بنابراین چه دلیلی دارد که ما به این مسایل بپردازیم. این مساله چه گرهی از مشکلات بانوان باز میکند، یک روزنامه یا یک نشریه هم با چه هدفی در این باره تیتر انتخاب میکند؟ * روزنامهها و نشریات معمولاً دنبال این گونه مسایل نمیروند بلکه وقتی مسایل این چنینی از سوی مسوولان مطرح میشود، رسانهها طرح موضوع کرده و به تحلیل و بررسی میپردازند. - من از شما میپرسم آیا در حال حاضر تمام معضلات زنان ما در دوچرخهسواری و موتورسواری خلاصه میشود؟ چرا نشریات ما به تامین اجتماعی زنان نمیپردازند، مساله بیمه و امثالهم که میتواند تاثیرگذاری مهمی در سلامت و امنیت خانواده داشته باشد، بهتر نیست ما به جای مسایل حاشیهای که هیچ نقش سازندهای ندارد و هیچ تفکری را اقناع نمیکند به امور اصلی بپردازیم. * شما خانمهای نماینده مجلس که وکیل زنان هستید، مطالبات خانمها را بگویید؟ - دولت جدید قرار است به زودی سر کار بیاید، شما بیایید مطالبات بانوان را مطرح کنید، الان مساله خانمهای خانهدار که نقش مهمی در تولید ناخالص ملی دارند میتواند یک اولویت باشد، موضوع آرامش خانواده و کیان آن از دیگر موضوعاتی است که میتوان به آنها پرداخت. * ما بارها و بارها اولویتهای مربوط به امور زنان را مطرح کردهایم و دهها و صدها مصاحبه و مقاله در این باره به چاپ رساندهایم، اما هنوز که هنوز است خانمها میگویند ما از حقوق مدنی در ایران برخوردار نیستیم، من از شما به عنوان وکیل خانمها میپرسم آیا زنان به حقوق مدنی خود رسیدهاند؟ - نه، اصلاً زنان ما از حقوق واقعی برخوردار نیستند. شما به چند استان برخوردار کشور نگاه نکنید، زنان عشایر و روستایی ما مسایل متعددی دارند حتی در شهرهای کوچک و محروم معضلات به خوبی خود را نشان میدهد. آن وقت ما با طرح موضوع دوچرخهسواری و موتورسواری بانوان میخواهیم چه باری از دوش آنان برداریم؟ |


